babanın aynası

Bugünkü eğitimde, deneyimli bir tiyatrocu da olan eğitmenimiz, adımı öğrenince 40 yıldır duymadığı gizli bir kelimeyi duymuş gibi durdu, adımı tekrarladı, çok yok bu isim, siz nerelisiniz, diye sordu. Normal şartlar altındaki cevaplar şöyle olur: Kocaeliliyim, Mardinliyim, Adanalıyım, Trabzonluyum, Edirneliyim, Üsküplüyüm, Bakülüyüm, Kerküklüyüm… Bense bu soruyu duyunca 10 üzerinden 4 şiddetinde geriliyorum. Babanın memleketi çocuğun memleketi de sayilir mi? Yine normal şartlar altında, birçok kişi için evet. Benimse bir anda kafamda bir harita beliriyor, üzerinde de 8 ok (merakımla doğru orantılı artan ok sayısı). Soru kolay, cevap zor. Vereceğim hiçbir cevap aile tarihimi, nerden gelip nereye gittiğimi iyi yansıtmayacak, kötü de yansıtmayacak, çünkü bu soru iki tane yer referansını kaldırabilir: örneğin, Napoli’den göç etmiş New Yorkluyum; Özbekistan kökenli İstanbulluyum… Oysa ben geniş ailenin/babamın memleketinde hiç yaşamadım, içinden şöyle bir geçtim, onun da yaşadığına şüpheliyim, mutfağımızı bile şöyle böyle etkilemiş, o kadar ilgisiz; sade nüfus cüzdanında ibaresi olsa da. Oysa annem, hep babasının memleketiyle gururlanır; orada geçen güzel yazları, toprakları, anıları, anlata anlata bitiremez; kendini orayla ilişkilendirebilir; annesinin hikayesini biraz atlaya zıplaya. Öyle yaptığını biliyorum, çünkü anneanneler anlatır, çocukluklarını, büyüdüklerini anlatır, anneanneler tam modernizme uğramamış kuşaktır belki de ondan anlatırlar. Anneannenin annesinin geçtiği yolları, annemin hafiften es geçmesi ve biricik esas adama odaklanması beni biraz üzer, esas adam kötü değil, ama kocaman dağlar var artta kalan. Belki de ona tepkiden babanın memleketini biraz alakasız bulurum kendime, ama onlar da alakasız bulmuş olsalar gerek, çünkü nerdeyse üniversite çağında açıklamışlardı geniş ailenin öncesinin nerelerden göçüp geldiğini.

Neyse, Doğuydu, Balkandı, İç Anadolu’ydu filan, o birikimi karıştırmadan kestirme cevabı verdim: Ankaralıyım. Biraz da tepkisel olarak diktiğim bir cevap bu. Benim nerem Ankaralı yahu? Ankara’da doğdum, büyümedim, nefessiz kaldım, sevgisiz bir şehir olarak -gürültüsü bile sevimsiz- bulduğum bu tuhaf yere bazen geri döndüm -herhalde ders olsun diye, ya da aşk olsun diye.

Bu cevap soruyu soranı tatmin etmedi. Bu isim hiç Ankaralı birine konacak bir isme benzemiyor. Bir arkadaşının çocuğunun ismiymiş benim adım, (adam) Kars’ta doktorluk yaparken doğan çocuğuna isim olmuş…derken babamın mesleğini sordu/tahmin etti. Kars’a insan niye gider? Tahmininde haklı çıkınca, rahatladı, tamam şimdi oldu.

Ama aslında adımı annem araştırmış, istemiş, koymuştu.

Kimin sesi, kimin sözü?

Reklamlar

var yorum?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s