tüyden hafif yoktan ağır

köpekler / birdenbire / gecenin en tuhaf yerinde / başıboş ve tekinsiz / birbirine sokulmuş uluyan / acı acı köpekler /

neyin yası / bu en kör saatinde günün / titrek ve çapaklı / köpeklerin okuduğu / kimin selası /

nedir içlerine dolan / en son nefesinde akşamın / hırıltılı ve ürkek / köpeklerle bir / kim bu boğulan

Şehrin seslerine karışan hayvan seslerinin sandığımdan daha önemli bir rabıta taşıdığını fark ettiğim günlerde okuduğum bir Serhat Uyurkulak şiirinin (bkz. s.42) bir kısmı bu.

Dahası da var.

Takip etmesi hep kolay olmayan bir başka uzun şiir veya curcunada, aynı kitapta, aynı şair, ölümün ağzından katille bir konuşmayı (bkz. s 49) ilerletiyor:

kaybedince yolunu bir yol bulacaksın / uçuruma uzanan kökleriyle dev ağaçların / ve kendi buğusuyla sarhoş / çıplak yamaçların arasından geçen / dilinden düşmeyen şarkıyı da unutacaksın / ama bir ses / tüyden hafif yoktan ağır bir nefes / yepyeni meseller okuyacak sana /

Reklamlar

var yorum?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s